Ruud, Harry en Gerrit kennen elkaar al vanaf 1977 en speelden jarenlang samen. In 1984 gingen ze ieder hun eigen muzikale weg. Sinds die tijd zijn ze elkaar eigenlijk nooit uit het oog verloren en met hun gezamenlijke liefde voor de blues van Rory leek Jinx eigenlijk een logische stap.

Er werd aanvankelijk alleen maar gespeeld in de oefenruimte, maar middenin een Gallagher-minded gebied kwam dit al snel ter ore van de daar residerende Gallagher fanclub. Jinx werd gevraagd om te spelen tijdens de tribute-dag, samen met Lou Martin en Gerry McAvoy, beiden ex-Gallagherleden. Voor Jinx was dit een jongensdroom die uit kwam.

Het optreden resulteerde in meerdere aanvragen uit binnen-, maar ook buitenland, waarvan een uit Cork, Ierland. De streek pur sang als het gaat om de muziek van en het verhaal achter de man Rory Gallagher.

Na enige jaren van stilte, klinken de Rory-songs sinds kort weer uit het Jinx-kamp. De drie vrienden gaan als nooit tevoren uit hun dak en genieten van de eerste tot de laatste toon van hun 100% Gallagher-set. De beste composities, waaronder natuurlijk ook het mandoline-nummer "Going to my hometown", passeren de revue. Met een eigen inbreng, maar wel met de aparte Rory-sfeer wordt een optreden neergezet, zoals Rory dat ook zou doen. Met veel passie, improvisatie en gevoel.
"Its not for making a living but just to go out there and play Rory's songs to get the indefinable feeling!"